از خانه به ميخانه …

از خـــــانـــــه بـه ميــــخــــانــــه اگـــــر راه نباشد


در زنــــــدگــــي ام جلـــــــوه ي دلخـــــواه نباشد




جز دغدغــــه ي صبـــــح خمـــــاري نبــــرد سـود


ســــاقـــــي اگــــــر از راز مــــــي آگــــــاه نباشد




يـــوســـــف نشـــــود معتبــــر از جــاه ، به اکـراه


يـــــک چنــــــــد اگــــــر معتکـــــف چـــــاه نباشد




عشق من و تو قصّـــه ي پر سوز و گدازي است


کـــــز خــاطــره هــــا رفـــت و در افـــــواه نباشد




کي خــــرمــــن غـم هـــــاي دلـــــم را زنــد آتش


يــک شعلـــــه بـــــه لبهـــــايـــــم اگـــر آه نباشد




گلبــوسـه ي لعل تو متاعي است کـه چون بخت


گـــــاه آيــــــد و گـــــاهــــي رود و گـــــاه نباشد




گـــر پــــرتـــوي از حسن تـــو تابد بـه دل عشق


روز و شــــب عمــــر ايـــن همــــه جانکاه نباشد




گل باشي و گل پوشي و مي نوشي وچون گل


عمـــر تــــو اميــــد اســــت کـــــه کوتاه نباشد.





دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.