اي کودکِ ســرشکِ من آخـر جوان شدي

  اي کودکِ ســرشکِ من آخـر جوان شدي در گيـر و دار زنـدگي چابک روان شدي تا رهسپــار و همــــــدمِ اين کاروان شدي از هفت خوان رستــــمِ هستي عيان شدي با شـــــور و با نوايي جهانت جهان شدي -------------------------------------- تا درد هـــــاي عشق رسيـــدي سراغ من تا خاک گشت بـــــار دگر سروي باغ من از تنـــــــد باد هستي شـــــکسته چراغ من لبــــريز کس نمي کنــد اينجــــــا اياغ من اي نـاز دانه از بري چـــــه امتحان شدي -------------------------------------- اي چرخشِ سپهـــــــر و بلنــــدايي دلبري اي نـــــــور ديــــده، اي تپش آباد کشوري اي کهکشـــانِ عاشــــقِ شوريده، اي پري احساسِ پنجــگانه ام ازهـــــوش مي بري ديگر مپـــرس از چه سبب در زيان شدي -------------------------------------- اين درد هـــــاي کهنــــه به دارو دوا نشد اين آسمـــــــان تيــــــره منــــــور نما نشد يــــــاري و کسب همــــدلي بي مدعا نشد وفـــق مُـــــراد کس به کســـــي آشنا نشد خون ميخورد دلم که چـرا بد گمان شدي -------------------------------------- اينجــــــا دلــــــــم هــواي نيايش نمي کند فکــــرم خــــرامِ شعر و سرايش نمي کند يـــاران کاکــــه کســــب ستايش نمي کند با هـــر که دل نخواست گرايش نمي کند در حيرتــم که در پيء چي و چنان شدي -------------------------------------- با صــد شکوه و دبدبـــــه چون پادشاه بيا با قدرت و غرور و به چنــــدين سپاه بيا شـــــام ار نشد به نيمي شب يــــا پگاه بيا يوسف فتــــــاده انـــدکي نــزديک چاه بيا ما سوختيـــــــم بر دگــــران سايبان شدي -------------------------------------- خون خورده ايــــم در همگي دوره حيات کس نيست تا ز دل بکند گــــــــرم التفات هر چند فتـــــاده در سر راه تو مشکلات محمود در کشاکش اين عمــــــرِ بي ثبات با هيچ خويش صاحبِ نـــام و نشان شدي -------------------------------------- چهارشنبه اول حوت 1397 خورشيدي که برابر ميشود به 20 فبروري 2019 ترسايي سرودم احمد محمود امپراطور




اي کودکِ ســرشکِ من آخـر جوان شدي
در گيـر و دار زنـدگي چابک روان شدي
تا رهسپــار و همــــــدمِ اين کاروان شدي
از هفت خوان رستــــمِ هستي عيان شدي
با شـــــور و با نوايي جهانت جهان شدي
--------------------------------------
تا درد هـــــاي عشق رسيـــدي سراغ من
تا خاک گشت بـــــار دگر سروي باغ من
از تنـــــــد باد هستي شـــــکسته چراغ من
لبــــريز کس نمي کنــد اينجــــــا اياغ من
اي نـاز دانه از بري چـــــه امتحان شدي
--------------------------------------
اي چرخشِ سپهـــــــر و بلنــــدايي دلبري
اي نـــــــور ديــــده، اي تپش آباد کشوري
اي کهکشـــانِ عاشــــقِ شوريده، اي پري
احساسِ پنجــگانه ام ازهـــــوش مي بري
ديگر مپـــرس از چه سبب در زيان شدي
--------------------------------------
اين درد هـــــاي کهنــــه به دارو دوا نشد
اين آسمـــــــان تيــــــره منــــــور نما نشد
يــــــاري و کسب همــــدلي بي مدعا نشد
وفـــق مُـــــراد کس به کســـــي آشنا نشد
خون ميخورد دلم که چـرا بد گمان شدي
--------------------------------------
اينجــــــا دلــــــــم هــواي نيايش نمي کند
فکــــرم خــــرامِ شعر و سرايش نمي کند
يـــاران کاکــــه کســــب ستايش نمي کند
با هـــر که دل نخواست گرايش نمي کند
در حيرتــم که در پيء چي و چنان شدي
--------------------------------------
با صــد شکوه و دبدبـــــه چون پادشاه بيا
با قدرت و غرور و به چنــــدين سپاه بيا
شـــــام ار نشد به نيمي شب يــــا پگاه بيا
يوسف فتــــــاده انـــدکي نــزديک چاه بيا
ما سوختيـــــــم بر دگــــران سايبان شدي
--------------------------------------
خون خورده ايــــم در همگي دوره حيات
کس نيست تا ز دل بکند گــــــــرم التفات
هر چند فتـــــاده در سر راه تو مشکلات
محمود در کشاکش اين عمــــــرِ بي ثبات
با هيچ خويش صاحبِ نـــام و نشان شدي
--------------------------------------
چهارشنبه اول حوت 1397 خورشيدي
که برابر ميشود به 20 فبروري 2019 ترسايي
سرودم
احمد محمود امپراطور

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.