ز کوچه باغِ تـو امشب گذر نخواهم کرد

   ز کوچــه بـــاغِ تـو امشب گذر نخواهم کرد خـــودم پـريش و تو را در بدر نخواهم کرد به عشق خـامِ تو من ترک سر نخواهم کرد حيـــات و هــر نفسِ خود هدر نخواهم کرد به هيچ گوشه اي شهري سفر نخواهم کرد --------------------------------------- ميــــانِ آتشِ احســــــاسِ خـــود کباب شدم به پيشِ چشـــم رقيبـــــان ز شرم آب شدم به پشتِ زيِن هــــوس پـاي بر رکاب شدم دچـــــار غصه و اندوه  و اضطراب شدم تلاش و سعــي تو بر من اثر نخواهد کرد --------------------------------------- تو خويش پادشــــــه مــــا را غلام دانستي شئـون زنــــدگي بـــــر مــــا حرام دانستي شــــکوه و شـــــاًن خودت در مقام دانستي برنـــــده خنجــــــرِ مـــــــا را نيام دانستي من از جماعتِ خود بين حذر نخواهم کرد --------------------------------------- جفـــــا و جـــــور من از روزگار مي بينم خـــــزانِ خويش در اين نـــوبهار مي بينم هـــــــــزار حادثــــــه را آشکــار مي بينم به تنــــگ دستي خـــود من وقار مي بينم به سوي هستـــي دنيــــا نظر نخواهم کرد --------------------------------------- به شهــــــرِ دل چقدر ها قيامت افتاده است به کــــــارِ دل چقدر ها وخامت افتاده است به جـــــانِ دل چقدر ها ملامت افتاده است به عــــزمِ دل چقدر ها شهامت افتاده است اگر ضــــرر نکند دل ضــرر نخواهم کرد --------------------------------------- من از بيان ادب شـــــاد و ســـرفزار استم درون سينـــــه عـشــــاق در گــــداز استم نيـــــازمند به يکتـــــايي بي نيـــــاز استم هـــزار شکر که محمود اهــــل راز استم خودم اسيــــــــر بد و بدگهـر نخواهم کرد --------------------------------------- يکشنبه 24 سرطان 1397 آفتابي که برابر ميشود به 15 جولاي 2018 ترسايي ســـرودم احمد محمود امپراطور


ز کوچــه بـــاغِ تـو امشب گذر نخواهم کرد

خـــودم پـريش و تو را در بدر نخواهم کرد

به عشق خـامِ تو من ترک سر نخواهم کرد

حيـــات و هــر نفسِ خود هدر نخواهم کرد

به هيچ گوشه اي شهري سفر نخواهم کرد
---------------------------------------

ميــــانِ آتشِ احســــــاسِ خـــود کباب شدم

به پيشِ چشـــم رقيبـــــان ز شرم آب شدم

به پشتِ زيِن هــــوس پـاي بر رکاب شدم

دچـــــار غصه و اندوه  و اضطراب شدم

تلاش و سعــي تو بر من اثر نخواهد کرد
---------------------------------------

تو خويش پادشــــــه مــــا را غلام دانستي

شئـون زنــــدگي بـــــر مــــا حرام دانستي

شــــکوه و شـــــاًن خودت در مقام دانستي

برنـــــده خنجــــــرِ مـــــــا را نيام دانستي

من از جماعتِ خود بين حذر نخواهم کرد
---------------------------------------

جفـــــا و جـــــور من از روزگار مي بينم

خـــــزانِ خويش در اين نـــوبهار مي بينم

هـــــــــزار حادثــــــه را آشکــار مي بينم

به تنــــگ دستي خـــود من وقار مي بينم

به سوي هستـــي دنيــــا نظر نخواهم کرد
---------------------------------------

به شهــــــرِ دل چقدر ها قيامت افتاده است

به کــــــارِ دل چقدر ها وخامت افتاده است

به جـــــانِ دل چقدر ها ملامت افتاده است

به عــــزمِ دل چقدر ها شهامت افتاده است

اگر ضــــرر نکند دل ضــرر نخواهم کرد
---------------------------------------

من از بيان ادب شـــــاد و ســـرفزار استم

درون سينـــــه عـشــــاق در گــــداز استم

نيـــــازمند به يکتـــــايي بي نيـــــاز استم

هـــزار شکر که محمود اهــــل راز استم

خودم اسيــــــــر بد و بدگهـر نخواهم کرد
---------------------------------------

يکشنبه 24 سرطان 1397 آفتابي

که برابر ميشود به 15 جولاي 2018 ترسايي

ســـرودم

احمد محمود امپراطور

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.