مقام حلم و بردباري از نگاه شهيد

                                                            در حلم و بردباري


                     بردبار آنکو حق گويد مدام               خلق را در حق او باشد کلام


                     راست گويد، مردمان بي فروغ         صدق او را جمله دانندي دروغ


                     بي سبب خيزند بر آزار او                طعنه ها آرند اندر کار او


                     خوار و بي قدرش نمايند آنچنان        که شود از خواريش گريان جهان


                     اين چنين است حالت مرد حليم       حلم، مصباح خداوند عليم


                     گر تو را از حلم شد تيغي به دست   مي نيارد هيچ کس بر تو شکست


                     تيغ حلم از تيغ آهن تيزتر                 بل ز صد لشکر ظفر انگيزتر


کسي که متحمل آزار خلق شود و بر جفاي آنان شکيبايي نورزد از خشنودي خداوند بهره مند نمي گردد. زيرا رضايت خدا همواره توام با آزار ديدن از خلق است.


                      ار تو مي خواهي رضاي کردگار         از جفاي خلق کمتر کن فرار


حلم آن زمان واقع مي شود که کسي به تو بدي مي کند و تو هم از عهده ي انتقام او بر مي آيي، در عين حال از کرده ي او درگذري.


                       در گذر اي مير بر سختي او             در نگر در درد و بد بختي او


                       تا ز جرمت هم خدا عفوي کند          ذلتت را مغفرت در آکند


                       تو به عزلت بس سبو بشکسته اي    بر اميد عفو، دل بربسته اي


                       عفو کن تا عفو يابي در جزا              مي شکافد مو قدر اندر سزا 


                        مو شکاف، اندر قدر اي هوشيار       قصه ي ما را تو نيکو گوشدار


                                         


                                                                         ديوان شهيد طاهريان -صفحه ي 277


 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.