ارجوزه ي ماه رمضان


آن باده که در کوزه ي ماه رمضان است
سهم دلم از روزه ي ماه رمضان است

از خويش گذشتن به صفاي قدم دوست
در ميکده آموزه ي ماه رمضان است

شعري که به لبهاي تو آموخت تبسّم
گلنغمه ي ارجوزه ي ماه رمضان است

انگشتري دست ملک راست نگيني
کز گوهر فيروزه ي ماه رمضان است

در مملکت حسن تو صد يوسف مصري
شايسته ي دريوزه ي ماه رمضان است

بر قامت دل خلعت اخلاص ببافيد
زان پنبه که در غوزه ي ماه رمضان است.

از دوست نگاهي که متاع شب قدراست
عيدانه ي سي روزه ي ماه رمضان است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.